Een ervaringsverhaal bij dementie; 3 tips over het onbegrepen gedrag van Jets vader.

Douwe was altijd een mooie man en dochter Jet is dan ook dolblij met deze foto van hem. Toch is haar pa verre van makkelijk. Zó sober, zó lusteloos en zó negatief. ‘Een coronadepresssie’, stelt de dokter vast, ‘uw vader heeft de afgelopen maanden vooral binnen gezeten’. Tja, maar moet je daar zo negatief van worden?

Dat Douwe een dijenkletser was, is ook niet waar. Wat dan wel? Bij onbegrepen gedrag is het zinvol om te kijken waar deze man of vrouw altijd erg van genoot. Wat was geheid altijd raak?.

Wat is een goede manier om er achter te komen hoe je je de geluksmomenten van Douwe herinnert? En kijkt of ze nog werken? Jet krijgt een tip: pak een paar oude fotoboeken die vooral over je vader gaan en laat hem vertellen. Schrijf zelf steeds op waar hij heel enthousiast over is en luister, luister, luister! En als je ‘luistermoe’ bent? Beaam dan of vraag door, maar ga niet in discussie en stel geen moeilijke vragen….

Ons advies bij mensen zoals Douwe? Want dat is toch precies wat je wilt? Dat je merkt dat hij plezier heeft in de foto’s en dat ze helpen bij zijn herinneringen? Hoe doe je dat?

Deze aanpak werkt beslist:

  1. Pak bekende ‘attributen’. Dat fotoboek met de trouwfoto’s, het album met de foto’s van de kampeervakanties. Óf: dat kistje met gereedschap van opa.
  2. Neem de tijd en ‘straal dat uit’.
  3. Luister! En vraag zó door dat Douwe je vraag aankan. (Wel: ‘En was het mooi op Vlieland?’ Niet: ‘Hoe oud was tante Nel toen ze stierf?’) Ga uit van ja. Van ‘ja’ krijgt elk mens vleugels.

Jet ontdekte dat haar vader zijn hele leven buiten heeft geleefd. Natuurlijk wist ze dat hij ‘opde bouw’ werkte, maar daar had ze niet aan gedacht. En nu gaan ze regelmatig een ‘ritje’ maken en ergens bij een bouwklus kijken.

Wat is geluk? Weten waar de ander van geniet!

Stel hier je vraag